Generalnie, gdy do zakładu karnego przybywa więźniowie, przechodzą oni kontrolę bezpieczeństwa i ocenę ryzyka, która określa, gdzie zostaną umieszczeni w systemie więziennym. Klasyfikacje są przydzielane poprzez ocenę osobistej historii więźnia i jego karalności oraz poprzez subiektywne ustalenia dokonywane przez personel ds. przyjmowania do więzienia (obejmujące pracowników służby zdrowia psychicznego, doradców, kierowników zakładów karnych i innych).

wynimko.pl/radca-prawny/kancelaria-prawnicza/

Proces ten będzie miał istotny wpływ na doświadczenie więźnia, określając jego poziom bezpieczeństwa, programy edukacyjne i zawodowe, stan zdrowia psychicznego (np. czy zostanie on umieszczony w jednostce zdrowia psychicznego) oraz wiele innych czynników. Takie sortowanie więźniów jest jedną z podstawowych technik, dzięki którym administracja zakładu karnego zachowuje kontrolę nad liczbą więźniów i tworzy uporządkowane i bezpieczne środowisko więzienne. W większości przypadków więźniowie są zmuszani do noszenia mundurów więziennych.

System bezpieczeństwa a proces karny

Poziom bezpieczeństwa w systemie więziennictwa jest na całym świecie klasyfikowany w różny sposób, ale na ogół według odmiennych schematów. Z jednej strony są to najbezpieczniejsze obiekty („maksimum bezpieczeństwa”), w których zazwyczaj przetrzymywane są więźniowie uznawani za osoby niebezpieczne, zakłócające ich życie lub mogące próbować ucieczki. Ponadto w ostatnim czasie powstały więzienia supermax, w których poziom pozbawienia wolności wykracza poza maksymalne bezpieczeństwo osób takich jak terroryści lub więźniowie polityczni uznawani za zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego, a także więźniów z innych więzień, którzy w przeszłości zachowywali się w więzieniach z użyciem przemocy lub innych zakłócających życie osób podejrzanych o przynależność do gangów.

Działslność pracy diałalności gospodarczej

Więźniowie ci mają pojedyncze komórki i są trzymani w zamknięciu, często przez ponad 23 godziny na dobę. Posiłki serwowane są przez otwory w uchwytach w drzwiach celi, a każdemu koledze przydzielana jest jedna godzina ćwiczeń na świeżym powietrzu dziennie, sama w sobie. Zazwyczaj nie mają one kontaktu z innymi więźniami i są pod stałym nadzorem za pośrednictwem kamer telewizyjnych z obiegiem zamkniętym.

Minimalne minimum więzienia ochronnego w USA

Z drugiej strony, są to więzienia „minimalnego bezpieczeństwa”, które najczęściej są wykorzystywane do umieszczania w nich tych, dla których bardziej rygorystyczne środki bezpieczeństwa są uważane za niepotrzebne. Na przykład, podczas gdy przestępstwa popełniane przez pracowników umysłowych rzadko prowadzą do uwięzienia, podczas gdy sprawcy przestępstw są prawie zawsze wysyłani do zakładów karnych o minimalnym poziomie bezpieczeństwa, ponieważ popełnili przestępstwa bez użycia przemocy. Więzienia o niższym poziomie bezpieczeństwa są często projektowane z mniej restrykcyjnymi rozwiązaniami, polegającymi na nocnym przetrzymywaniu więźniów w mniejszych zamkniętych domkach jednorodzinnych, a nawet w domkach jednorodzinnych lub domkach kempingowych, przy jednoczesnym umożliwieniu im swobodnego poruszania się po terenie w ciągu dnia.

Procesy cywilne a działalność adwokacka

W niektórych krajach (np. w Wielkiej Brytanii) więzienia są również „otwarte”, w których więźniowie mogą przebywać poza zakładem karnym na urlopie domowym lub w niepełnym wymiarze godzin poza zakładem karnym. Przykładem takiego „otwartego” systemu korekcyjnego jest zakład na wyspie Suomenlinna w Finlandii.

Więzienie jest otwarte od 1971 r. Od września 2013 r. 95 więźniów opuszcza codziennie teren zakładu, aby pracować w danym mieście lub dojeżdżać do pracy lub nauki. Więźniowie mogą wypożyczyć telewizory z płaskim ekranem, nagłośnienie i mini-chłodnie, a za wynagrodzenie w zakładzie karnym mogą zarabiać od 4,10 do 7,30 € za godzinę. Dzięki monitoringowi elektronicznemu więźniowie mogą również odwiedzać swoje rodziny w Helsinkach i jeść razem z pracownikami zakładu karnego. Więźniowie w zakładach skandynawskich mogą nosić własne ubrania.